پیش نویس طرح تحقیق

بسمه تعالی

 

 

 

پیش نویس طرح تحقیق پایان نامه

(ویژه درس روش تحقیق )

 

عنوان طرح تحقیق :سهم رادیو در مشارکت سیاسی مردم

 

 

نام استاد :جناب اقای دکتر گیویان

نام و نام خانوادگی  دانشجو : امیرعلی  مختاری زنجان

شماره دانشجویی:86218129

 

 

 

آبان ماه 87

 

 

عنوان :سهم رادیو در مشارکت سیاسی مردم

 

مقدمه و طرح مسئله :کشور ما دارای مردمانی است که همواره و همیشه در صحنه های تاریخی و حساس شرکت داشته اند و افراد ایران زمین از سطح آگاهی سیاسی خوبی برخوردارند و انقلاب و ایران را که به بهای خون چوانان این مرز و بوم بدست آمده حفظ نموده اند .

 این سطح از آگاهی سیاسی و شعور میتواند توسط رسانه های بزرگ اتفاق افتاده باشد رادیو به عنوان تاثیر گذارترین و در دسترس ترین وسیله ارتباط جمعی در کنار رسانه های داخلی دیگر به نظامهای سیاسی در جلب و جذب مشارکت سیاسی مردم کمک کرده و در مقابل تهدیدات داخلی و خارجی ایستادگی نموده است .

در این تحقیق سعی داریم مشارکت سیاسی مردم و حضور آنها در صحنه های مختلف را با اطلاعات و آگاهی هایی که رادیو در اختیار مردم قرار میدهد را ارزیابی نمائیم .

سئوالهای اصلی تحقیق :

-آیا رادیو به عنوان رسانه وظایف اصلی خود را انجام داده است؟

-آیا سطح مشارکت مردم وابستگی به رادیو دارد؟

-سهم رادیو در بین  سایر رسانه ها چیست؟

 

 

 

جوابهای پیشنهادی قبل از تحقیق :

رادیو به عنوان رسانه ای گرم و با ویژگیهای منحصر بفردی مانند در دسترس بودن,پوشش و گسترش ,قابل حمل بودن و ...که دارد همواره در انجام وظایف خود تلاش نموده است. رادیو توانسته است با امواج خود مشارکت سیاسی مردم را بالا ببرد و در جذب و جلب اعتماد مردم به نظام موثر واقع شود.سهم رادیو در بین سایررسانه ها از مرتبه ای  بالا برخورد است .

 

هدف :

1-آیا افزایش و یا کاهش سطح مشارکت مردم وابسته است به برنامه های ارائه شده توسط رادیو ؟

2-سهم رادیو دراین افزایش ویا کاهش در بین رسانه های دیگر (تصویری و مکتوب )چیست ؟

 

ضرورت و اهمیت انجام تحقیق:

اولا :هر اجتماعی برای زنده بودن نیاز به مشارکت اعضای خود دارد در واقع مشارکت, پویایی و هویت یک گروه است .حال در این بین مشارکت سیاسی از اهمیت بالایی برخوردار می باشد .

ثانیا:یکی از مهمترین پارامترهای تعیین میزان مشروعیت نظام میزان نقش مردم در سازوکار تقسیم قدرت است و غفلت از این امر مهم و بدیهی و نیز فاقد قدرت دانستن مردم میتواند صدمات جبران ناپذیری  به نظام و مشروعیت آن وارد کند.

از طرف دیگر یکی از تاثیر گذارترین وسایل ارتباط جمعی و درعین حال در دسترس رادیو است که با توجه به ویژگیهای حاضر خود میتواند نقش موثری چه در افزایش و چه در کاهش مشارکت مردم داشته باشد و در مقابل تهدیدات ایستادگی نماید.

 

کاربرد :

این  تحقیق می تواند برای درک بهتری از وضعیت مشارکت سیاسی و تاثیر رسانه مورد استفاده قرار گیرد .

 

چه تحقیقاتی در این زمینه انجام شده است ؟

تحقیقات بسیاری با موضوع مشارکت سیاسی در مشروعیت بخشیدن به نظام و ...انجام شده است در خصوص رادیو و وظایف آن نیز تحقیقات و نوشته های بسیاری وجود دارد اما متاسفانه در  خصوص سهم رادیو در مشارکت سیاسی تحقیق خاصی انجام نشده است .

 

نظریه های مرتبط :

وظایف وکارکرد رسانه ها از جمله رادیو, مشارکت مردم , انواع مشارکت و تهدیدات خارجی و داخلی برای عدم مشارکت مردم و مشروعیت نظام از نظریه های مرتبط با تحقیق میباشد.

 

روش تحقیق :

در این تحقیق از تقسیم بندی وفرهنگ گرایی علوم استفاده نموده و از روش مطالعات میدانی –مشاهده کمی استفاده خواهد شد

 

روشهای گردآوری:

-اسنادی و بر اساس مطالعات میدانی و پرسشنامه    

 

نحوه دسترسی به منابع اطلاعاتی :

1-اسنادی یا کتابخانه ای با مراجه به کتابهای مرجع رادیو و علم سیاست

2-حضور در مناسبت های ملی (انتخابات ,راهپیمایی ها و...)

3-تهیه پرسشنامه و تکمیل آن از طریق مردم .

 

نحوه تجزیه وتحلیل اطلاعات جمع آوری شده :

پس از جمع آوری اطلاعات پرسشنامه ,اطلاعات کد بندی شده و در قالب فرمهای خاص که قبلا تهیه شده است به وسیله نرم افزار های کامپیوتری تجزیه و تحلیل شده و آماره های فراوانی ,در صد ,میانگین اطلاعات استخراج میگردد.

 

زمانبندی مراحل اجرایی به همراه هزینه تحقیق :

جهت  ارائه این تحقیق نیاز به دو ماه زمان  برای انجام تحقیقات اولیه و تایید موضوع تحقیق و چهار ماه زمان هم برای انجام تحقیق مورد نیاز میباشد .

طبق محاسبات و پیش بینی های انجام شده مبلغ بیست میلیون ریال اعتبار جهت تحقیق مورد نیاز میباشد .

شنبه 25/8

مطالب ارایه شده درروز شنبه ۲۵/۸:

۱-دریک تقسیم بندی علوم را می توان به طبیعت گرا(علت ومعلول )ومعناگرا(دلیل ) تقسیم کرد.

۲-اگر بخواهیم دررابطه بارسانه تحقیق نماییم ازسه شکل کلی تحقیق می توان استفاده کرد:

۱-۲سازمان /رسانه/ارتباطی :روشهای تاریخی -مردم نگارانه -عینی وکمی

۲-۲فراوردهای ارتباطی :ازروشهای تکسترال انالیز/دیسکیریس انالیز/کونتنت انالیز

۳-۲مصرف کننده:مطالعات میدانی -مشاهده کمی وکیفی

۳-مراحل ارایه طرح تحقیق

کلاس روز شنبه 2/10/87

همکلاسیهای گرامی توجه فرمایید:

کلاس روزشنبه ۲/۱۰/۸۷ازساعت۱۵/۸شروع خواهد شد.

نحوه محاسبه نمره نهایی

امروزاستاد فرموددند

نحوه وبارم نمره نهایی بشرح ذیل می باشد: 

طراحی ومدیریت وبلاگ ۳نمره

طرح تحقیق ۳نمره

کنفرانس درمور د متن انگلیسی ارایه شده۴ نمره

امتحان نهایی ۱۰نمره

سفرنامه به ایران

  از اولین سیاحان اروپایی كه در قرون وسطی از ایران بازدید كرده و سفرنامه نوشته اند؛ می توان از بنیامین تودلایی اسپانیایی نام برد كه در اواسط قرن 12 میلادی (قرن 6 هجری) برای تجارت وارد ایران شد ویا ماركوپولو كه بزرگترین سیاح قرن 13 میلادی (قرن 7 هجری) است و با پدر و عموی خود در سال 1271 م 6700 هـ ق) در راه سفر به شرق وارد ایران شد. وی كه در طول سفرش از شهرهایی همچون تبریز، سلطانیه، ساوه، كاشان، یزد و كرمان دیدن می كند، توضیحات مفصلی از جغرافیای ایران و نیز هنرهایی همچون باغ سازی در سفرنامه اش به یادگار می گذارد. جالب آنكه او اولین اروپایی است كه غرب را از تهاجم مغولان به ایران و تاسیس سلسله ایلخانی باخبر می سازد.
   پس از بازگشت ماركوپولو سیاحان اروپایی زیادی به ایران آمدند كه از مهمترین آنها می توان اوردوریكو داپوردنون را نام برد. وی كه حدود سال های 1316 - 1318 میلادی 7166-718 ق) به ایران سفر كرده، اولین اروپایی پس از دوران كهن است كه از تخت جمشید سخن گفته است. از دیگر سفرنامه های مهم این دوران می توان به سفرنامه كلاویخو اشاره كرد. گنزالس كلاویخو در سال 1403 م 8066 ق) در راس هیاتی به دستور هانری سوم به طرف سمرقند، دربار تیمور فرستاده شد. وی در این سفر از شهر هایی چون خوی، تبریز، زنجان، سلطانیه، تهران، ری، اسفراین، نیشابور، مشهد، طوس، سمنان، ورامین و قزوین می گذرد. در سفرنامه كلاویخو مطالب ارزشمندی از مردم و آداب و رسوم آنها، ابنیه و شهر های ایران می توان برداشت كرد.
  سفرنامه هایی كه از دوران قرون وسطی در دست است اغلب از آن تجار است كه در آنها هر چند شهرها و آثار عظیم معماری و ایران نام برده و ستوده شده اند، اما كمتر از آنها شرح و توضیحی ارائه شده است. در مجموع این سفرنامه ها برای اروپاییان آن زمان بسیار عجیب، اسرارآمیز و غیرقابل باور بود.

بررسی چند سفرنامه؛ ایران از نگاه دیگران
در طول تاریخ چند هزارساله این مرز و بوم همواره نگاه هایی حریص دریافتن نحوه زندگی و آداب و رسوم مردمان ساكن آن بوده است. جذابیت فلات ایران، شوق مكاشفه را در دل بسیاری از محققان و ماجراجویان دیگر سرزمین ها، خاصه مغربیان برانگیخته و آنان را به خود خوانده است. در یك نگاه كلی می توان متونی را كه در این خصوص به جا مانده اند بر حسب شخصیت نویسنده آن به سه دسته تقسیم كرد:
    
    متون مورخان و تاریخ نگاران
 سفرنامه یا سیاحتنامه سیاحان، تجار، سیاستمداران و...
 تحقیقات مستشرقین یا موسسات شرق شناسی و ایران شناسی
  البته در مواردی سیاحان، خود ایران شناس یا محقق نیز بوده اند، گاهی هم سیاستمدار، سفیر یا مستشار. با این حال به قدری دقیق در حالات و احوال و نحوه زندگی و زبان و خلقیات و اسباب ایرانیان نظر كرده اند كه سفرنامه شان گوشه ای از تاریخ محو و نانوشته ما را با بسیاری ظرایف و لطایف به تصویر می كشد. البته ناگفته نماند كه برداشت آنان همیشه هم خالی از عیب و نقص نبوده و گاه با تعابیری غلط همراه است.
  هرودوت، مورخ یونانی، شاید قدیمی ترین كسی است كه به نوشتن درباره ایرانیان پرداخته است. او اولین غربی است كه در فرهنگ و رسوم ایرانیان تحقیق و تفحص كرده و سعی بر آن دارد تا دید هموطنانش را نسبت به مردمان امپراتوری پارس بهبود بخشد. چراكه یونانیان هم دوره او، ایرانیان را بربر می دانستند و به دلیل همین شناخت نادرست جنگ های خونینی بین آنان و ایرانیان درگرفته بود. هرودوت را به خاطر كتاب <جنگ های ایرانیان و یونانیان> كه اولین كتاب تاریخ خوانده اند، <پدر تاریخ> لقب داده اند. در همان دوران افراد دیگری نیز از ایرانیان نوشته اند كه البته در بسیاری موارد هم دید مثبتی نداشته اند. همچون گزنفون، مورخ آتنی 3544-430 ق م) كه بیست سال پس از او امپراتوری بزرگ ایران در هم شكست، كتسیاس 4044-458 ق م) پزشك یونانی دربار خشایار دوم و ناركوس یا نه آركوس 3244 ق م) دریادار معروف اسكندر كه برای اولین بار از شكار مروارید در خلیج فارس گزارش می دهد.
     پس از فتح ایران توسط اسكندر مقدونی نیز دانش یونانیان از ایران روز به روز بیشتر می شود. همچنین بعد از دوران فرمانروایی سلوكیان و در دوران حكومت پارت ها، با اهمیت یافتن جاده ابریشم همچنان این ارتباط برقرار می ماند. پس از آن برای مدت زمانی طولانی دوران افول تحقیقات اروپاییان فرا می رسد و تا حدود قرن 12 و 13 میلادی ادامه می یابد.
      
    دوران قرون وسطی
   از اولین سیاحان اروپایی كه در قرون وسطی از ایران بازدید كرده و سفرنامه نوشته اند؛ می توان از بنیامین تودلایی اسپانیایی نام برد كه در اواسط قرن 12 میلادی (قرن 6 هجری) برای تجارت وارد ایران شد ویا ماركوپولو كه بزرگترین سیاح قرن 13 میلادی (قرن 7 هجری) است و با پدر و عموی خود در سال 1271 م 6700 هـ ق) در راه سفر به شرق وارد ایران شد. وی كه در طول سفرش از شهرهایی همچون تبریز، سلطانیه، ساوه، كاشان، یزد و كرمان دیدن می كند، توضیحات مفصلی از جغرافیای ایران و نیز هنرهایی همچون باغ سازی در سفرنامه اش به یادگار می گذارد. جالب آنكه او اولین اروپایی است كه غرب را از تهاجم مغولان به ایران و تاسیس سلسله ایلخانی باخبر می سازد.
   پس از بازگشت ماركوپولو سیاحان اروپایی زیادی به ایران آمدند كه از مهمترین آنها می توان اوردوریكو داپوردنون را نام برد. وی كه حدود سال های 1316 - 1318 میلادی 7166-718 ق) به ایران سفر كرده، اولین اروپایی پس از دوران كهن است كه از تخت جمشید سخن گفته است. از دیگر سفرنامه های مهم این دوران می توان به سفرنامه كلاویخو اشاره كرد. گنزالس كلاویخو در سال 1403 م 8066 ق) در راس هیاتی به دستور هانری سوم به طرف سمرقند، دربار تیمور فرستاده شد. وی در این سفر از شهر هایی چون خوی، تبریز، زنجان، سلطانیه، تهران، ری، اسفراین، نیشابور، مشهد، طوس، سمنان، ورامین و قزوین می گذرد. در سفرنامه كلاویخو مطالب ارزشمندی از مردم و آداب و رسوم آنها، ابنیه و شهر های ایران می توان برداشت كرد.
  سفرنامه هایی كه از دوران قرون وسطی در دست است اغلب از آن تجار است كه در آنها هر چند شهرها و آثار عظیم معماری و ایران نام برده و ستوده شده اند، اما كمتر از آنها شرح و توضیحی ارائه شده است. در مجموع این سفرنامه ها برای اروپاییان آن زمان بسیار عجیب، اسرارآمیز و غیرقابل باور بود.
   
    دوران صفویه
 دوران صفویه و ثبات و امنیت اجتماعی و اقتصادی حكومت شاه عباس اول، اصفهان پایتخت ایران را به یكی از بزرگترین، پررونق ترین و پرجاذبه ترین شهرهای جهان تبدیل می كند. در این دوران تجار بسیاری از سراسر دنیا برای خرید و فروش مال التجاره خود راهی اصفهان می شوند و در آن اقامت می گزینند. اصفهان شاه عباسی به مركزی بین المللی برای مراودات اقتصادی و فرهنگی بدل می گردد و شهروندانی با ملیت های مختلف را پذیرا می شود.
  از این دوره از تاریخ ایران سفرنامه های بسیاری در دست است كه به دلیل راهیابی اروپاییان به دربار شاهان و ارتباط ایشان با سطوح بالای قدرت و دید نكته سنج آنان از اوضاع و احوال حاكم بر كشور، از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار است. چنانكه در موارد بسیاری گزارش خارجیان بر نوشته های تاریخی منشیان درباری ایران برتری دارد. از سفرنامه های مهم این دوران می توان به سفرنامه های پیترو دلاواله، توماس هربرت، ژان شاردن، انگلبرت كمپفر، آدام اولئاریوس، تاورنیه، دولیه ده لاند، ژان ته ونو و... اشاره كرد كه هر كدام از جهاتی خاص حائز اهمیت است. به دلیل اهمیت سفرنامه های این دوره شرح مختصری از سه سیاحت نامه مهم این دوران و نویسندگان آنها در زیر آورده شده است.
   
   
    سفرنامه دلاواله
  پیترو دلاواله كه به سال 1586م9955 ق) در یك خانواده نجیب رمی چشم به جهان گشود، در سال های جوانی خود از دروس حقوق آكادمی اموریستی )Umoristi( در رم بهره برد و از آنجا فارغالتحصیل شد. پس از آموختن تعدادی از زبان های شرقی از جمله تركی و فارسی راهی مشرق زمین شد. او كه به خود عنوان <زائر> داده بود، چند سالی در آسیای صغیر، مصر، فلسطین، سوریه و بین النهرین به سر برد. در بین النهرین با یك دختر آسوری ازدواج كرد و از آنجا رهسپار فارس و كرمان شد. سفر دلاواله به ایران كه از سال 1617 آغاز گشته بود با دوران سلطنت شاه عباس كبیر همزمان است.
  وی از طریق قصرشیرین و همدان به اصفهان رسید. شرح و توصیف او از اصفهان پایتخت جدید ایران كه هنگام بازدید دلاواله در حال ساختمان بود، یكی از شرح های اولیه باارزشی است كه یك نفر اروپایی از این شهر داده است. او عقیده دارد كه اگر كار ساختمان این شهر به پایان رسد بسیار بزرگتر و زیباتر از شهر هایی چون قسطنطنیه و رم خواهد بود. دلاواله پس از یك اقامت یازده ماهه در اصفهان برای ملاقات شاه عباس به همراه خانواده اش از طریق كاشان راهی مازندران كه به عقیده او <یك سرزمین افسانه ای> است می شود. شرح او از شهر فرح آباد مقر دوم حكومت شاه عباس نیز بسیار با ارزش است. وی پس از ملاقات با شاه عباس در شهر اشرف به همراه او برای سركوبی عثمانی ها راهی اردبیل می شود و ضمن توصیف شهرهای بین راه از تهران به عنوان شهر درختان چنار یاد می كند.
  پس از مراجعت به اصفهان نزدیك به سه سال در خانه ای كه شاه عباس در اختیارش می گذارد به سر می برد و در سال 1621میلادی اصفهان را به مقصد هندوستان ترك می نماید. هر چند در راه این سفر مدتی را 2 سال در شیراز و لار اقامت می گزیند. در همین زمان همسرش را نیز در میناب از دست می دهد. جالب آنكه او حتی جنازه همسرش را هم در غربت رها نكرده و پس از آنكه وی را مومیایی كرد با خود به رم می برد.
 سفر دلاواله در زمانی صورت می گیرد كه دو قدرت شرق و غرب یعنی شاه عباس و پاپ می كوشند به یكدیگر نزدیك شوند و جبهه متحدی علیه تركان عثمانی تشكیل دهند. توضیحات دلاواله از اوضاع و احوال شهرها و مردمان ایران صفوی، همچنین دربار شاه عباس بسیار دقیق و قابل اعتماد است. او برای اولین بار اروپاییان را با خط میخی آشنا ساخت و همچنین مقدار زیادی از نسخ خطی كتب نفیس فارسی و رونوشته هایی از كتیبه های مختلف را با خود به اروپا برد كه هنوز در موزه واتیكان موجود اند. علاوه بر آن از وی مقاله كوچكی نیز راجع به شاه عباس در دست است.
 سفرنامه دلاواله بارها و بارها به زبان های مختلف اروپایی ترجمه شده و در شهرهای مختلف اروپا به چاپ رسیده است. این كتاب تنها در قرن 17 میلادی پنج بار در ونیز و بلونی به چاپ رسیده و نیز در همان قرن به زبان های فرانسوی، انگلیسی، هلندی و آلمانی ترجمه و منتشر گردیده است.
   
   
    سفرنامه هربرت
   توماس هربرت كه در اولین دهه قرن هفدهم میلادی در انگلستان متولد شد در سال 1628م 10388ق) به همراه هیاتی انگلیسی از طریق خلیج فارس و بندر عباس به ایران رسید و سپس از طریق لار خود را به شیراز رساند. او شیراز را قشنگ ترین شهر آسیا و دومین شهر با شكوه ایران می داند. هربرت پس از نزدیك به یك ماه اقامت در شیراز از مسیر تخت جمشید راهی اصفهان، پر آوازه ترین شهر شرقی زمان خود می گردد و پس از سه هفته اقامت در اصفهان برای ملاقات شاه عباس راه شمال در پیش می گیرد. هربرت درباره جاده ای كه وی برای رفتن به اشرف از آن گذر كرده چنین می نویسد: <بیش از نیمی از شب را ما از روی یك جاده شوسه سنگ چینی شده راندیم. این جاده چنان پهن بود كه 10 نفر سوار كنار یكدیگر می توانستند برانند.> همچنین او از دیدن زیبایی های طبیعت شهر اشرف سرمست شده و باغهای آن را با شوق و شور فراوان می ستاید و توصیف می كند. هربرت و همراهانش سپس عازم اصفهان شده و پس از سفر به بغداد راهی هندوستان می شوند.
  هربرت كه در زمان دیدارش از ایران بسیار جوان بود، از شعور و دایره دید وسیعی برخوردار است. وی نه تاجر بود، نه دیپلمات. تنها ذوق تحقیق و كنجكاوی او را به سفر كشانده بود. ضمن آن كه او در نویسندگی هم تبحری خاص داشت. او در سفرنامه اش درباره مسائل اجتماعی و اقتصادی ایران، شهرها، باغها، علوم جغرافیایی، تاریخ و باستان شناسی و حتی مسائل مربوط به رام كردن حیوانات سخن می راند.
 سفرنامه هربرت كه در قرن 17 و بعد از آن بارها به زبان های مختلف اروپایی چاپ شد، حاوی تصاویری مستند و بسیار ارزشمند است كه برای اولین بار با شرح موضوع زیرنویسی شده اند. از جمله مهمترین تصاویر موجود در این سفرنامه می توان به پرتره شاه عباس، تصاویر مربوط به نحوه پوشش طبقات مختلف جامعه ایران، نحوه پوشش زنان ایرانی و اهالی نقاط مختلف ایران اشاره كرد. همچنین قدیمی ترین و شاید در نوع خود بی نظیرترین تصویر را از میدان نقش جهان می توان در سفرنامه هربرت یافت.
   
   
    سفرنامه شاردن
 ژان شاردن كه از خانواده ای ثروتمند در پاریس بود، برای تجارت سنگ های قیمتی (شغل پدریش) در حالی كه هنوز 22 ساله بود، برای اولین بار راهی شرق شد. وی در سال 1665م 10744ق) از طریق استانبول و آسیای صغیر به ایران رسید و در همین سفر هجده ماه در اصفهان ماندگار شد. پس از ترك ایران از طریق بندرعباس پس از دو سال دوباره به اصفهان بازگشت. در اصفهان به او لقب <تاجر شاهی> یا <زرگر دربار شاه> داده بودند. شاردن در سال 1671م 10822ق) برای سومین بار از ایران دیدن كرد. او پس از بازگشت از این سفر كه 10 سال به طول انجامید 44سال در ایران) از جانب پادشاه انگلستان به مقام شوالیگی نائل آمد و چند سال بعد به وزارت رسید.
 شاردن در دوره هایی گوناگون و مهیج از حكومت صفوی از ایران دیدن كرد. دورانی طلایی كه عده بیشماری از نمایندگی های كشور های اروپایی در اصفهان، پایتخت شرق و محل ملاقات بزرگترین و ثروتمندترین تجار جهان، جمع گردیده بودند. شاردن نقطه اوج یك پروسه متوالی در عصری است كه با مسافرت اشتفان كاكاش شروع شده، با پیترو دلاواله، توماس هربرت و آدام اولئاریوس ادامه یافته بود و بالاخره به او كه پرشخصیت ترین و باهوش ترین آنهاست منتهی می شود. هیچ اروپایی دیگری به اندازه شاردن دنیای غرب را با ایران، به خصوص ایران دوران صفوی آشنا نساخت.
 سفرنامه شاردن مفصل ترین و بهترین سیاحت نامه ای است كه اصولادر تاریخ اروپای قرن هفدهم موجود است.
 این كتاب از جهات بسیاری برای شناخت ایران دوران صفوی حائز اهمیت است. او شخص تحصیل كرده ای بود كه معلومات خود را مرتبا با كتب مختلف روزافزون می ساخت. به زبان های تركی و فارسی به خوبی صحبت می كرد و می نوشت. شاردن با نظری ثاقب و بصیرتی مثال زدنی مسائل را بی طرفانه، عینی و منصفانه قضاوت می كرد. هرآنچه در سفرنامه شاردن نوشته شده بود بوسیله اغلب سفرنامه های بعدی تایید گردید و محققان عصر ما نیز هنوز از این كتاب به عنوان منبعی برای تحقیقات خود بهره می گیرند.
    در سفرنامه شاردن علاوه بر توضیحات مفصل و مبسوطی كه وی از شهرها و ایالات و مردمان و آداب ورسوم آنان می دهد، تصاویر بسیار با ارزشی نیز موجود است كه تعدادی از آنها را باید به منزله سندی بی نظیر از تاریخ و فرهنگ این سرزمین تلقی كرد. مانند تصویری از شهر تبریز كه یگانه تصویری است كه تا قرن نوزدهم از این شهر در دست است و یا تصویر دیگری تحت عنوان <طرز جلوس ایرانیان> كه چهار زانو نشستن ایرانیان را به نمایش می گذارد.
       موخره
 سفر سیاحان، تجار، سیاستمداران و مستشرقین در دوران قاجار نیز ادامه می یابد. با این تفاوت كه این بار تهران پایتخت جدید كشور، میزبان بیشترین تعداد خارجیان است و مركز تجدد خواهی ایرانیان. ناگفته نماند كه تمام سفرنامه های موجود تنها از آن غربیان نیست، مانند سفرنامه یوشیدا ماساهارو كه نخستین فرستاده ژاپن به ایران بود و در سالهای آخر قرن سیزده هجری چشمان باریكش به سرزمین خورشید گشوده شد. مقایسه سفرنامه خارجیانی كه از ایران دیدار كرده اند با سفرنامه های ایرانیان فرنگ رفته و نكاتی را هریك از این دو گروه در سفرهاشان مورد توجه قرار داده اند نتایج ارزشمندی در پی خواهد داشت كه تا كنون كمتر مورد توجه محققین قرار گرفته است.
      منابع و مواخذ:
    اسناد مصور اروپاییان از ایران - غلامعلی همایون
    سفرنامه تاورنیه
     سفرنامه شاردن
    سفرنامه دلاواله
     سفرنامه كلاویخو
     سفرنامه ماركوپولو
     سفرنامه توماس هربرت
     نعمت ا... فاضلی دكتری - سایت شخصی
     محمدرضا جوادی یگانه - سایت شخصی

نویسنده: مصطفی مصطفی زاده
اعتماد ملی

 

 

سلامی تازه

سلام دوستان وهمکلاسیهای گرامی کلاس روش تحقیق- استادگیویان- دانشکده صداوسیما-رشته مدیریت رسانه - کارشناسی ارشد خوشحالم که می توانم ازامروز ازاین طریق باشمادرارتباط باشم .